Јас сум Тони од Велес и со тешко срце го пишувам ова. Езерото Младост, нашата гордост, нашето бегство од жештините, денес е претворено во рана. Таму каде што порано се слушаше смеа и радост, денес владее смрдеа, кал и тишина.
Не можам да поверувам дека езерото што некогаш го красеше нашиот град е оставено вака да умира. Ние пораснавме на неговите брегови, таму научивме да пливаме, таму ги славевме младинските денови. Сега гледам како сè пропаѓа, како отпад и нечистотија го гушат, а никој не презема ништо.
Ова не е само загадено езеро – ова е срам за сите нас. Велес изгуби дел од својата душа. Ако нешто не се преземе итно, ќе изгубиме нешто неповратно.
Време е конечно да се разбудиме и да го спасиме Младост. Не за нас, туку за идните генерации што заслужуваат да го видат она езеро кое нас нè правеше горди.
Автор: Тони од Велес
